Τι Έγινε Παιδιά? Μας Διώχνουνε?

Αχχχχ αλήθεια όταν σκέφτομαι οτι έχω κλείσει 8 χρόνια στο MAD, πρώτον αισθάνομαι γιαγιούλα, δεύτερον θέλω να κλάψω λίγο από συγκίνηση..

Θυμάμαι σαν κι εχθές να γράφω δειλά ένα μικρό βιογραφικό και να το στέλνω από το mail της αδερφής μου. (Ούτε mail δεν είχα τότε.) Θυμάμαι που έβρεχε πάρα πολύ εκείνο το Σάββατο που με είχαν καλέσει τελικά για το casting και θυμάμαι που περίμενα ένα 3ωρο μέχρι να έρθει η ώρα μου και ήμουν η τελευταία που μπήκε. Δεν το είχα πει σε κανέναν, μόνο στην μαμά μου, και νομίζω κάπου σας την έχω ξαναπεί αυτήν την ιστορία. 

Σκοπός είναι να έχετε να μου πείτε εσείς τέτοιες ιστορίες μετά. Μην μασάτε. Αν σας αρέσει όλο αυτό που γίνεται στο mad στείλτε με περίσσιο θάρρος το δικό σας βιογραφικό! 

Ούτως ή άλλως, κάπως έτσι ξεκινάνε όλα..

19

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookie από την Google για την παροχή των υπηρεσιών της, για την εξατομίκευση διαφημίσεων και για την ανάλυση της επισκεψιμότητας. Η Google κοινοποιεί πληροφορίες σχετικά με την από μέρους σας χρήση αυτού του ιστότοπου. Με τη χρήση αυτού του ιστότοπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookie. Προβολή λεπτομεριών

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookie από την Google για την παροχή των υπηρεσιών της, για την εξατομίκευση διαφημίσεων και για την ανάλυση της επισκεψιμότητας.
Η Google κοινοποιεί πληροφορίες σχετικά με την από μέρους σας χρήση αυτού του ιστότοπου. Με τη χρήση αυτού του ιστότοπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookie. Προβολή λεπτομεριών

Close